Menu

De Boys

Emmanuel
Ik ben Emmanuel Raap en ik ben 8 jaar.



Ik woon in Dalfsen en meestal ga ik met mijn opa of oma naar de repetities van het Kampen Boys Choir. Mijn opa vertelt hierna er over.

Als grootouders hebben wij in muzikaal, sociaal, structureel, disciplinair en emotioneel opzicht een metamorfose van onze kleinzoon mogen meemaken. Verzet van een temperamentvolle jongen van nog geen 6 jaar was het startpunt. Hij voelde er weinig voor om te leren zingen. Voetballen trok hem des te meer! Het beloofde aanvankelijk weinig goeds om de gang naar Kampen te maken!

We hadden echter de reuk gekregen van een voortreffelijk muzikaal concept, dat vorm kreeg in het Kampen Boys Choir onder leiding van Rintje te Wies in samenwerking met Henk Stoel. In overleg met de ouders besloten we de stap met hem te wagen om twee keer per week de Vecht en de IJssel over te steken om in Kampen te komen.

Dank zij een voortreffelijke aansluiting van de zang- en muzieklessen op de schooltijden kon een begin gemaakt worden met de cimbalisten-opleiding, die zeer      gestructureerd en tegelijk speels van start ging met een aantal leeftijdsgenoten die meteen een goede stimulans voor elkaar werden. Het besef iets te kunnen, schept voldoening. Het sociale contact bevorderde de prestaties, verhoogde het plezier om muziek te maken en leidde tot het positief kritisch vergelijken van prestaties.

Alleen al het verschil in beleving van onze kleinzoon tussen heenweg en terugweg in de aanvangsperiode was opmerkelijk. Je zou het kunnen omschrijven als het verschil tussen verzet en overgave. De muziek had een heilzame werking op de gemoedstoestand en dat is altijd zo gebleven: met dien verstande dat het verzet wegkwijnde en het plezier in musiceren en zingen sterk toenam. Dat straalde af op zijn jongere tweelingzusjes die spoedig de zelfde melodieën nazongen of mee neurieden.

De wekelijkse discipline om naar Kampen te gaan, werd al spoedig een gezellige gewoonte. We hebben er tegelijk ook alles aan gedaan om het volgen van de lessen in een plezierige context te plaatsen. Een autorit van 30 minuten gaf alle aanleiding om een hongerige maag te stillen na schooltijd. Daar zat altijd wat lekkers bij. In de auto speelden we de muziek af die door Henk Stoel via internet opgestuurd werd. Zo werd de muziek nog meer toegeëigend, die vanwege haar klasse ook nog eens het muziekbestand verrijkt.

Wat we vanuit onze onderwijsachtergrond nog eens bevestigd kregen, was, dat intentionaliteit, wederkerigheid en een goede relatie basisvoorwaarden zijn voor vooruitgang. Daarmee kun je niet vroeg genoeg beginnen. Daarop werd ingezet bij het Kampen Boys Choir tegelijk met de aandacht voor zowel stemvorming, uitspraak, klankkleur, op noten zingen, partituren begrijpen, als ook voor individuele begeleiding. Het hoogste niveau werd bereikt door een uitgekiende muzikale leerlijn van Rintje die telkens goed aansloot bij de zone van de naaste ontwikkeling. De contributie dekt bij lange na niet wat je er voor krijgt!

Zo kwam onze kleinzoon als 6- en 7-jarige, tezamen met andere jongens, in aanraking met muziek die je vaak pas als volwassene gaat waarderen. De actualiteit van wetenschappelijk onderzoek leert ons dat muziek maken het cognitief functioneren versterkt. Prof. Dr. Erik Scherder, neuropsycholoog, beaamt dat je vroeg moet beginnen. Gezamenlijk musiceren versterkt het groepsgevoel en de discipline, evenals de sociale en emotionele vaardigheden. Uiteindelijk hebben deze aspecten belangrijke gevolgen voor toekomstige leerprestaties en maatschappelijke en sociale vaardigheden van kinderen. Hiermee levert musiceren een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de toekomstige maatschappij. Prof. Scherder staat daarin niet alleen.

En passant krijgen de jonge zangers na de cimbalistenopleiding teksten en muziek te zingen die vrijwel zonder uitzondering wijzen op de Schepper. Wat op deze manier jong geleerd wordt, zal later het langst beklijven. Met enige begeleiding zal ook dat wat in Duits, Engels of Latijn gezongen wordt, begrepen kunnen worden en wortel schieten.

Tsja, en daar sta je dan als broekje te zingen in een Choral Evensong of doe je al mee met de Mattheüs Passion van de Ned. Bachvereniging. Een schat aan ervaringen in een geordende, veilige setting geeft houvast en versterkt het zelfvertrouwen.

Nee, we hebben geen moment spijt gehad van de tijd die we aan onze kleinzoon mochten besteden. Waar vind je dat nog: op je achtste Evensongs zingen in de Westminster Abbey in Londen en bovendien nog drie keer per week kunnen voetballen?

Ten slotte moet gezegd worden dat door de niet aflatende inspanning van Henk Stoel een muzikale en sociale setting is gecreëerd in een muziekschool waarin Rintje te Wies en zijn boys tot grote hoogte zijn gestegen.

Zeer ingenomen (groot)ouders