Menu

Nieuws

14 juli 2013
Zaterdagochtend. The day after the week before.......

Tijdens het wassen, opruimen en stofzuigen (back to basic om het maar zo te zeggen en daarmee nog wat in Engelse sfeer te blijven) dringt langzaamaan het besef door dat we weer thuis zijn en onze dagelijkse beslommeringen zijn beslag krijgen, hoewel het nog niet helemaal voelt als 'geland' zijn.
Wat is er toch allemaal gebeurd en wat heeft dat met ons gedaan?
13 juli 2013
Vrijdag 12 juli: the seventh day

Je zou niet zeggen dat het gisteravond later geworden is dan te doen gebruikelijk. Voor zevenen al zijn jongetjes in de weer hun tassen in te pakken en het beddegoed op te ruimen. Aslof ze zin hebben om naar huis te gaan. Het draagt er overigens wel toe bij dat we keurig op schema blijven deze ochtend. Tegen de tijd dat het ontbijt klaar staat zijn de meeste kamers al keurig opgeruimd en staan er al heel veel koffers en tassen buiten. Het laatste ontbijt smaakt nog net zo lekker als toen we aankwamen. Om precies half tien starten we de auto’s. We bedanken Lucy en haar medewerker(s) voor de goede zorgen en de gastvrije ontvangst. We geven Bart een stevige hand en wensen hem nog veel plezier in Engeland. Hij blijft nog even met zijn ouders hier en gaat straks met zijn vader, van wiens hand volgende week maandag een artikel over deze reis in het Reformatorisch Dagblad verschijnt, naar hun vakantiehuisje.
12 juli 2013
Donderdag 11 juli: the sixth day

We vliegen bijkans bij het plafond omhoog! Wat een onvoorstelbaar kabaal! En dat terwijl iedereen, maar dan ook iedereen in diepe slaap is. Om half vijf ‘s nachts gaat ineens het brandalarm af: oorverdovend! Zelfs de meest notoire slaper is meteen klaarwakker!

Ondanks de schrik verloopt de ontruiming heel rustig en ordelijk. Er is geen sprankje paniek te bekennen. Terwijl het alarm onverminderd doorjankt staat iedereen min of  minder gekleed buiten op het parkeerterrein. Daar is het aanmerkelijk kouder dan binnen en zeker kouder dan onder je eigen dekbed. Sommigen zijn zo slim om in de auto’s te gaan zitten.

Het duurt even voordat Lucy, de manager van het hotel, het alarm afzet. De stilte is weldadig, maar het betekent nog niet dat we alweer naar binnen mogen. De brandweer zal eerst de zaak moeten inspecteren. Na een stief kwartiertje arriveren twee potige mannetjes van de fire brigade. Met een blik van ‘laat ons maar eens even kijken’ lopen ze het gebouw binnen en beginnen ze aan hun inspectie.