Menu

Nieuws

13 juli 2013
Vrijdag 12 juli: the seventh day

Je zou niet zeggen dat het gisteravond later geworden is dan te doen gebruikelijk. Voor zevenen al zijn jongetjes in de weer hun tassen in te pakken en het beddegoed op te ruimen. Aslof ze zin hebben om naar huis te gaan. Het draagt er overigens wel toe bij dat we keurig op schema blijven deze ochtend. Tegen de tijd dat het ontbijt klaar staat zijn de meeste kamers al keurig opgeruimd en staan er al heel veel koffers en tassen buiten. Het laatste ontbijt smaakt nog net zo lekker als toen we aankwamen. Om precies half tien starten we de auto’s. We bedanken Lucy en haar medewerker(s) voor de goede zorgen en de gastvrije ontvangst. We geven Bart een stevige hand en wensen hem nog veel plezier in Engeland. Hij blijft nog even met zijn ouders hier en gaat straks met zijn vader, van wiens hand volgende week maandag een artikel over deze reis in het Reformatorisch Dagblad verschijnt, naar hun vakantiehuisje.
12 juli 2013
Donderdag 11 juli: the sixth day

We vliegen bijkans bij het plafond omhoog! Wat een onvoorstelbaar kabaal! En dat terwijl iedereen, maar dan ook iedereen in diepe slaap is. Om half vijf ‘s nachts gaat ineens het brandalarm af: oorverdovend! Zelfs de meest notoire slaper is meteen klaarwakker!

Ondanks de schrik verloopt de ontruiming heel rustig en ordelijk. Er is geen sprankje paniek te bekennen. Terwijl het alarm onverminderd doorjankt staat iedereen min of  minder gekleed buiten op het parkeerterrein. Daar is het aanmerkelijk kouder dan binnen en zeker kouder dan onder je eigen dekbed. Sommigen zijn zo slim om in de auto’s te gaan zitten.

Het duurt even voordat Lucy, de manager van het hotel, het alarm afzet. De stilte is weldadig, maar het betekent nog niet dat we alweer naar binnen mogen. De brandweer zal eerst de zaak moeten inspecteren. Na een stief kwartiertje arriveren twee potige mannetjes van de fire brigade. Met een blik van ‘laat ons maar eens even kijken’ lopen ze het gebouw binnen en beginnen ze aan hun inspectie.
12 juli 2013
Woensdag 10 juli; the fifth day

Keurig om zeven uur, alsof het zo afgesproken is, begint het binnen in ons Youth Hostel te bewegen. Frisse kopjes stuiteren door de gangen en heldere stemmetjes vullen de lucht. Ook voor de arme voetbal is de nachtrust voorbij. De grassprietjes op het veld tegenover het hostel krijgen het zwaar voor de kiezen.Het lijkt alsof het Nederlands jeugdelftal hier zijn intrek genomen heeft voor een trainingskamp.

We vertrekken op tijd naar Cambridge, want we worden om twaalf uur verwacht bij Magdalene Bridge om te gaan punteren op de rivier de Cam. In drie boten leggen we een parcours af die ons langs de belangrijkste colleges voert. De gidsen weten alleraardigste anekdotes te vertellen. Het uurtje punteren vliegt om. Dank je wel Kirstin, dank je wel lieve ouders voor dit leuke cadeau. We hebben ervan genoten!