Menu

Nieuws

vrijdag 12 juli 2013 14:52
Donderdag 11 juli: the sixth day

We vliegen bijkans bij het plafond omhoog! Wat een onvoorstelbaar kabaal! En dat terwijl iedereen, maar dan ook iedereen in diepe slaap is. Om half vijf ‘s nachts gaat ineens het brandalarm af: oorverdovend! Zelfs de meest notoire slaper is meteen klaarwakker!

Ondanks de schrik verloopt de ontruiming heel rustig en ordelijk. Er is geen sprankje paniek te bekennen. Terwijl het alarm onverminderd doorjankt staat iedereen min of  minder gekleed buiten op het parkeerterrein. Daar is het aanmerkelijk kouder dan binnen en zeker kouder dan onder je eigen dekbed. Sommigen zijn zo slim om in de auto’s te gaan zitten.

Het duurt even voordat Lucy, de manager van het hotel, het alarm afzet. De stilte is weldadig, maar het betekent nog niet dat we alweer naar binnen mogen. De brandweer zal eerst de zaak moeten inspecteren. Na een stief kwartiertje arriveren twee potige mannetjes van de fire brigade. Met een blik van ‘laat ons maar eens even kijken’ lopen ze het gebouw binnen en beginnen ze aan hun inspectie.
vrijdag 12 juli 2013 09:28
Woensdag 10 juli; the fifth day

Keurig om zeven uur, alsof het zo afgesproken is, begint het binnen in ons Youth Hostel te bewegen. Frisse kopjes stuiteren door de gangen en heldere stemmetjes vullen de lucht. Ook voor de arme voetbal is de nachtrust voorbij. De grassprietjes op het veld tegenover het hostel krijgen het zwaar voor de kiezen.Het lijkt alsof het Nederlands jeugdelftal hier zijn intrek genomen heeft voor een trainingskamp.

We vertrekken op tijd naar Cambridge, want we worden om twaalf uur verwacht bij Magdalene Bridge om te gaan punteren op de rivier de Cam. In drie boten leggen we een parcours af die ons langs de belangrijkste colleges voert. De gidsen weten alleraardigste anekdotes te vertellen. Het uurtje punteren vliegt om. Dank je wel Kirstin, dank je wel lieve ouders voor dit leuke cadeau. We hebben ervan genoten!
woensdag 10 juli 2013 23:57
Dinsdag 9 juli: the fourth day

De kamer van 10 krijgt geheel terecht een applaus bij het ontbijt: na het gesprek van gisteravond is er een knop van het gezonde verstand omgegaan bij deze jonge jongens. Ze zijn als een blok in slaap gevallen en zijn vanmorgen tot aan de klok van zeven uur echt stil geweest op de kamer, zodat degenen langer wilden slapen dat ook konden doen.
Het ontbijt is echte ochtend trouwens erg lekker; enig nadeel is dat er eigenlijk elke dag wel iets te weinig klaar staat. Dat zou wel wat royaler mogen.
Na het ontbijt staan de tafels van de diningroom keurig netjes op een rij voor de repetitie met de jongens. De mannen hebben tegelijkertijd hun eigen repetitie in de loungeroom. De psalm (met name 136) is toch best wel lang en lastig. Van beide kanten wordt er serieus gewerkt. Dit komt vast wel goed morgenavond in St. John’s.
Tussen de middag worden we verrast op een zelfgemaakte heerlijke warme lunch in de zonovergoten tuin van ons hotel. Allemaal smaakvolle zaken zoals nasi, bami, macaroni lasagne en diverse salades staan royaal uitgestald op de picknicktafels. Het zwitserleven gevoel maakt zich enigszins van ons meester.

Onlangs toegevoegd