Menu

Nieuws

Engelandreis dag 2
Verslag zondag 7 juli 2013: the second day

Vanwege de warmte houden we ‘s nachts de deuren van de kamers wijd open. Dat heeft als voordeel dat het lekker doorwaait. Het heeft ook als bijwerking dat je meteen kunt horen of en wanneer er iemand wakker wordt. Gingen de luikjes gisteravond gedwee dicht: deze ochtend gaan sommige luikjes wel heel vroeg open! Ehe der Hahn krähete zijn de eerste fluisteraars al weer actief. Met enige vermanende woorden weten we de nachtrust nog enigszins te rekken. De opwinding en de adrenaline winnen het uiteindelijk en al voor het ontbijt zijn de bedden opgeruimd en zitten we heerlijk buiten in het zonnetje.
Om kwart over acht mogen de eerste jongens aanschuiven voor het ontbijt: Engelser dan dit kan het bijna niet. Heerlijk! We laten het ons goed smaken!
Om kwart voor negen gaat een negental jongens mee met de familie Regterschot en Van den Belt om gezamenlijk de zondag door te brengen bij leden van de Strict Baptist Chapel in Luton.

Een half uurtje later zijn we onderweg naar King’s College voor de laatste Sung Eucharist van dit Academisch jaar. We zijn vroeg en hebben nog tijd voor een heerlijke cappuccino op een terrasje in de buurt in de vroege ochtendzon.
De muziekkeuze bleek iets anders uit te vallen dan de website vermeldde: de Missa Brevis van Berkeley i.p.v. de dubbelkorige mis van Martin. Ondanks de klankschoonheid van het koor zijn we niet meteen erg onder de indruk. Of, zoals Joard het na afloop kernachtig wist samen te vatten: ‘Ze zijn niet eens zo heel veel beter dan wij’. Waarvan acte!
Samen met heel veel andere mensen genieten we van het prachtige weer en van een eenvoudige en niet eens zo’n heel erg voedzame lunch. Daarna halen we de auto’s op uit de parkeergarage en gaan we richting Milton Keynes in de hoop dat we al in het hotel terecht kunnen.
Het is hoogzomer en het zweet parelt de arme man op het hoofd: de benedenverdieping is schoon: we mogen de keuken inrichten, maar de tweede verdieping is nog verboden terrein want hij is nog druk aan het schoonmaken. En dat met dit weer.
Een uurtje later is de keuken gevuld met allerlei lekkere en nuttige zaken en is onderhand de bovenverdieping ook schoon. Het verlangen naar een kop verse koffie is inmiddels tot buitenaardse proporties gegroeid. We verheugen ons dan ook op het eerste kopje senseo. Hoe groot is de teleurstelling als blijkt dat RtW de padhouder in de kapel in Nieuw Roden heeft laten liggen.... En ook het andere koffiezetapparaat blijkt niet helemaal meer te doen waarvoor het ooit ontworpen is ...... Dan maar op de ouderwetse manier, maar een leven zonder koffie is ondenkbaar!
Dan is het tijd te vertrekken naar St. Albans voor de evensong om 18.30 uur. Een erg lange kathedraal waar we aan de buitenkant verschillende bouwfasen ontdekken. Binnen repeteert het jongenskoor. Onder andere op Noble in B minor. Hoe herkenbaar deze muziek. Verrassende klank bij de jongens: heel helder en penetrant. Wat een compleet andere klankopbouw dan vanmorgen bij King’s! We zijn erg gecharmeerd van de klank en uitvoering!
Na afloop van de dienst spreken we nog even kort met de Chaplain. Hij nodigt ons vooral uit contact met hen op te nemen als we als visiting choir in hun kathedraal willen zingen. Natuurlijk hebben ze in de loop der jaren veel contacten opgebouwd met koren, maar het is altijd verfrissend om nieuwe koren te verwelkomen en zeker een jongenskoor!
Wie weet staan we hier over twee jaar in de choirstalls!
Op de terugreis naar Milton Keynes merken we dat het vandaag een prachtige zomerdag is geweest. Duizenden dagjesmensen zijn allemaal op hetzelfde tijdstip onderweg naar huis. Het is druk, druk, druk op de weg. Henk Stoel geniet van het links rijden; en hij niet alleen. Felmen heeft wat dit betreft deze week zijn vuurdoop gehad en is met glans geslaagd! Nederland is weer een uitstekende chauffeur rijker!
Bij thuiskomst wacht ons een grote verrassing: niet alleen de negen jongens zijn weer heelhuids terug in het nest, maar onze twee koormoeders, Herniz en Marjo, hebben een buitenproportioneel grote pan macaroni gekookt! De smaakpapillen maken overuren! Heerlijk! En wat nog mooier is: we zitten lekker buiten in de tuin te eten! Het lijkt wel zomer!
Hoewel het op de kamers boven nog erg warm is wordt het voor de jongens tijd om te gaan slapen. Dat blijkt voor sommigen toch wel moeilijker te zijn dan het lijkt..... Enig aandringen is gewenst en uiteindelijk daalt de rust neer op ons onderkomen.
Buiten aan de picknicktafels doen de jongemannen heerlijk ouderwets een spelletje en evalueert de leiding op geheel eigen wijze dag twee. We komen tot de conclusie dat we met een prachtig stel mensen op stap zijn. Dit zou wel eens een hele mooie week kunnen worden! Op naar dag 3 .....

Onlangs toegevoegd