Menu

Nieuws

Engelandreis dag 5
Woensdag 10 juli; the fifth day

Keurig om zeven uur, alsof het zo afgesproken is, begint het binnen in ons Youth Hostel te bewegen. Frisse kopjes stuiteren door de gangen en heldere stemmetjes vullen de lucht. Ook voor de arme voetbal is de nachtrust voorbij. De grassprietjes op het veld tegenover het hostel krijgen het zwaar voor de kiezen.Het lijkt alsof het Nederlands jeugdelftal hier zijn intrek genomen heeft voor een trainingskamp.

We vertrekken op tijd naar Cambridge, want we worden om twaalf uur verwacht bij Magdalene Bridge om te gaan punteren op de rivier de Cam. In drie boten leggen we een parcours af die ons langs de belangrijkste colleges voert. De gidsen weten alleraardigste anekdotes te vertellen. Het uurtje punteren vliegt om. Dank je wel Kirstin, dank je wel lieve ouders voor dit leuke cadeau. We hebben ervan genoten!

Na een heerlijke lunch in het park keren we terug naar het centrum om nog even iets voor het thuisfront (of voor onszelf) te kopen. Echt veel tijd is daar niet voor, want we willen uiteraard ook graag voldoende repetitietijd houden in St. John’s. Euwe heeft de vorige dag al een uur of twee zitten oefenen om het orgel te leren kennen. Ook vandaag is hij al meer dan een uur bezig als wij in de chapel arriveren. 

Waren we vanmorgen tijdens het punteren aangetreden in ons eigen boerenkloffie; voor de repetitie kleden we ons om in de koorkleding. Hoe organiseer je dat? Heel gewoon: je rijdt naar het vierde dek onder in de parkeergarage (bijna leeg) en daar kleed je je om. Als er bewakers achter de beeldschermen hebben gezeten, dan hebben ze waarschijnlijk vreemd opgekeken: 32 jongens en mannen die zich daar aan het omkleden zijn. Ik mag hopen dat er geen foto’s op youtube komen te staan.

De bedoeling is dat we van drie tot vier repeteren, van vier tot half vijf een fotosessie hebben en daarna gaan eten. De repetitie duurt toch langer dan gepland en ook de re- en processie moet geoefend worden. Dat doen we onder de vriendelijke aanvoering van verger Stephen Stokes, die met alle geduld van de wereld ons uitlegt en demonstreert hoe één en ander in z’n werk gaat. Ik hoor tanden achter mij die in toenemende mate beginnen te knarsen. Het blijken die van Freddy te zijn omdat hij zijn fotosessie in rook ziet opgaan en daarmee ook de foto’s die hij op tijd moet aanleveren bij de kranten. Het artikel daarvoor heeft hij gisteren al geschreven en ligt al op de redactionele burelen. Op dit moment staat hij op ontploffen. We komen overeen dat we meteen na de Evensong terug zullen keren om alsnog de beloofde foto’s te maken. 

Deze middag genieten we van een luxe maaltijd in brasserie ‘La Côte’. De heerlijkste gerechten sieren de tafel en vullen allengs de magen. Alles keurig op tijd geserveerd, zodat we om half zes weer terug zijn in de New Music Room. Hier gaan we eerst even op de grond zitten en liggen om onze hoofden en harten tot rust te laten komen, zodat we ons beter kunnen voorbereiden op de Evensong die voor ons ligt: de eerste in St. John’s. Hoe spannend kan spannend zijn.

Keurig op tijd (zelfs iets aan de vroege kant) stellen we ons op in ante-chapel waar de clergy ons welkom heet en het gebed uitspreekt. We lopen naar het hekwerk wat toegang geeft tot de chapel en de introit klinkt vanuit hier devoot de ruimte in. Daarna volgt een Evensong met prachtige momenten waarin het koor boven zichzelf uitstijgt. De Preces & Responses krijgen ineens nuances die we daarvoor nog niet hebben laten horen. Dat geldt ook voor de zeggingskracht van (de lange) psalm 136. Het Nunc Dimittis kent een verstilling die ontzag afdwingt. En dit alles begeleid door Euwe die in een korte tijd verschillende mooie registraties heeft uitgezocht. Het verheugt ons dat er zoveel mensen op deze evensong afkomen!

Om zeven uur kan begint de fotosessie en haalt Freddy alsnog zijn deadline. De toga’s kunnen we in de kleedruimte achterlaten en vlug gaan we naar de auto’s terug. Prachtig op tijd zijn we terug in ons hostel. Na een bekertje drinken gaan de jongens van de kamer van 10 naar boven: omkleden en tandenpoetsen. En dan volgt voor hen een verrassing: Herniz gaat voorlezen! Het duurt niet lang of ogen worden bij iedereen glazig; een lege blik in de verte. En sommige jongens beginnen al snurkende geluidjes te maken, betoverd door het verhaal en het stemgeluid van de lezeres die waarschijnlijk zachtjes in de verte verdwijnt. De rust daalt neer.....

Niet bij iedereen (helaas). Het woord nachtrust bestaat uit twee woorden die ook los van elkaar kunnen worden gebruikt. Over deze nachtrust straks meer. We gaan een poging ondernemen op te gaan naar dag nummer 6 .......

Onlangs toegevoegd