Menu

Nieuws

The day after the week before.......
Zaterdagochtend. The day after the week before.......

Tijdens het wassen, opruimen en stofzuigen (back to basic om het maar zo te zeggen en daarmee nog wat in Engelse sfeer te blijven) dringt langzaamaan het besef door dat we weer thuis zijn en onze dagelijkse beslommeringen zijn beslag krijgen, hoewel het nog niet helemaal voelt als 'geland' zijn.
Wat is er toch allemaal gebeurd en wat heeft dat met ons gedaan?

Het ijlt nog wat na ......ìs iedereen er en heeft iedereen zijn spullen bij zich?  
Gelukkig kunnen we dit nu loslaten, we hebben immers de jongens ( en uiteraard ook de jongemannen) weer veilig af mogen leveren gisteravond.
Vermoeid, maar zeer voldaan kijken we terug op een in vele opzichten spannende, enerverende, bevlogen en bewogen week.
Een week gekenmerkt door louter hoogtepunten.

Spannend: was het voor de jongens om te mogen zingen  in de eeuwenoude St. John's Chapel en in die van Pembroke College. Spannend was het ook om alles en iedereen weer op tijd op de plek van bestemming te krijgen. Het door Rintje en Henk gemaakte schema deze week was dan ook strak gepland.
Enerverend: te zijn in een stad met zoveel prachtige monumentale Colleges en rijke geschiedenis.
Bevlogen:  de manier waarop Rintje bezig is met het uitdragen van zijn liefde voor de prachtige koormuziek. Grote bewondering voor zijn tomeloze energie, 's morgens al vroeg uit de veren om alles voor de dag te organiseren en de belevenissen van de dag ervoor op schrift vast te leggen, zodat het thuisfront ook geïnformeerd bleef. Zich steeds weer op te kunnen laden, ondanks weinig nachtrust en de jongens weer op tijd gefocust te krijgen voor de Evensong, diep respect!!
Bewogen: een aantal keer werden we diep geraakt door de prachtige klanken van onze jongens, tot tranen toe geroerd ook om ze te zien staan in toga, terwijl ze diezelfde ochtend vroeg al klappertandend in onderbroek buitenstonden, vanwege het brandalarm. Wat een tegenstelling!

Fantastisch was het om deelgenoot te mogen zijn van de groep en te zien wat daarmee gebeurt in een week tijd. Ga er maar aanstaan honderden kilometers van huis, met z'n allen in een hostel, met 6 of met 10 op een kamer, niks ruimte of privacy voor jezelf en iedereen blijkt dat gewoon te kunnen!
In zo'n week leer je elkaar uiteraard beter kennen en zie je de verscheidenheid aan mooie karakters en dan kun je maar één conclusie trekken; wat een prachtige kerels zijn het allemaal, wat een schatten!  
Zonder iemand te kort te willen doen moet toch even Jarik benoemd en bedankt worden als hoofdleider. Wat heeft hij zijn taak serieus en heel goed opgepakt en wat was hij van grote waarde voor de jongens ook deze week!!

Al met al een groot avontuur, op voorhand hadden we niet kunnen bedenken dat het zo mooi zou zijn de verbinding die is ontstaan in de groep!  Groot en klein door elkaar, dat is toch een hele rijke ervaring die door deze reis naar Engeland tot stand is  gekomen.

Het zal even duren voordat we weer van de jongens kunnen genieten, we zien er erg naar uit!

Groet,
Marjo mede namens Herniz (koormoeders)

Onlangs toegevoegd